Een vraag die speelde in een sessie. Enerzijds willen genieten van trage tijd, 'luie' dingen doen die je goed doen. Anderzijds de verwachtingen verbonden aan je job, gezinsleven, vrijwilligerswerk etc. Zeker nu in deze winterse dagen. De feesten zijn over en dan ineens sneeuw die letterlijk toedekt en vraagt om dieper te verwijlen in de gezelligheid van je nest en van je eigen innerlijke cocon. Geen haast nu. Geen zin om af te vinken. Hoe ga je hiermee om als het ritme van je

Het valt mij op dat de intensiteit van de sessies met mijn cliënten toeneemt. Een rijpheid van hun kant, gecombineerd met een toegenomen helderheid van mij, zorgt voor  een haast vanzelfsprekende diepgang. De veilige bedding is er vaak al wanneer ik de deur open. Cliënten vertellen me soms dat ze, zodra ze me zien, al weten: hier is het oké . Het besluit om in begeleiding te gaan, is vaak de moeilijkste stap. Daarna is het de veiligheid die in de therapieruimte aanwezig is,

De eindejaarsperiode is flink ingezet. De voorbereidingen voor de feesten zijn volop aan de gang. Het genereert voor veel mensen een drukte die pittig en tegelijk heerlijk kan voelen. Het is nu. Het is niet alleen het feest zelf waar het om draait. De voorbereidingen zijn onderdeel van dit alles. Dus belangrijk om af en toe te stoppen, te ademen en te beseffen hoe je dit met veel liefde mag organiseren. Het moeten hoeft niet, je kan ervoor kiezen om je liefde erin te leggen.

Elke dag opnieuw roept het leven jou om er te staan. Elke dag opnieuw een kans om je perspectief te vergroten. Elke dag opnieuw een kans om je innerlijke wereld te exploreren. Elke dag opnieuw een kans om te groeien in warmte en nabijheid. Elke dag opnieuw een kans om op te staan. Elke dag opnieuw een kans om te verwelkomen: jezelf, de anderen, de diepe kalmte in jou, het feestelijke en het rouwende. Elke dag is een kans om te leven. Met frustraties. Met de gebreken die je li

Verwachtingsvol! Vergeet deze mooie eigenschap niet. Het brengt gloed op je wangen en een verrukt hart. Een heerlijke erfenis van het kind in ons. Iets om te eren. Vol verwachting klopt ons hart.

Een tante belde. We hadden het over het leven. Dat doen we altijd. Als conclusie haalde ze aan dat haar goede vriendin, die intussen al enkele jaren overleden is, vaak zei: ‘Waar je wieg staat, bepaalt de rest van je leven.' Er zit veel waarheid in. In de brede zin: het land waar je geboren wordt, bepaalt veel van je levensomstandigheden. In de nauwere zin: de mensen bij wie je opgroeit, bepalen mee hoe je later in je leven keuzes maakt, welke visies je ontwikkelt, welke leve

Afgelopen zomer viel er iets stil. Mijn creativiteit zoals ik ze kende wilde niet. Niet schrijven, geen nieuwe recepten bedenken en uitwerken, geen posts plaatsen. Ik verwijderde Instagram en Facebook van mijn gsm en bekeek deze accounts nauwelijks nog op mijn laptop. Gemakkelijk vond ik het aanvankelijk niet. Maar ik voelde wel dat ik te gehoorzamen had. Al wist ik niet waar het naar toe zou leiden. Het niet weten. Dus wijdde ik mij toe aan het niet weten en aan een leven zo

De kracht van je innerlijke wereld te durven onderzoeken is de ontdekking van je eigen waarheid: de helderheid omtrent jouw gedragingen als jij vrij kan komen van de gehechtheid aan wat lange tijd voor je gewerkt heeft als een manier om je op deze wereld staande te houden. Vrijkomen van de vertrouwde veiligheid die de overlevingsmechanismen je boden. Een voorbeeld. Een vrij en vrank kind dat zich gemakkelijk uit kan als luidruchtig beschouwd worden of onbeleefd. Stel dat het

11 november. Wapenstilstand. Sinds jaren voelt het dit keer concreter. Oorlogen woeden. En ze komen dichter bij. Hoe kunnen we vrede in de hand werken? Als gewone burger lijkt het niet evident. Laten we zelf vrede leven in ons hart en in onze middens. Zo binnen, zo buiten. Dat vraagt om je eigen gedragingen onder ogen te zien. Het is een oefening, elke dag weer. Het maakt je weerbaarder, veerkrachtiger, en gewoonweg krachtig. Wie het aangaat merkt dat er steeds meer vrede in

Op mijn achttiende gaf iemand mij het boekje ‘Waarom moeten mensen lijden?’ van Herwig Arts. Een boekje met een heftige titel en tegelijk was het mij toen al wel duidelijk dat lijden overal was. Niet in het minst in de figuur van mijn moeder die aan zware depressies leed en de impact daarvan op mijn eigen bestaan. De titel kwam ook heftig op mij over omdat er het woordje moeten in stond. Ik herinner mij niet meer of ik het boekje uitgelezen heb. Het was doorspekt met het chri

In enkele maanden tijd hebben we twee ooms begraven. De afscheidsvieringen met koffietafel waren warme, ontroerende bijeenkomsten waar de betekenis van samenzijn sterk voelbaar was. De levens van de ooms zichtbaarder werden. Het overlijden van mensen vandaag doet mij meer dan ooit stilstaan bij en genieten van de aardse handelingen. De geluiden van de auto’s in de ontwakende straat nog in het schemerdonker, de stemmen van schoolgaande kinderen, het zetten van een kop thee, ze

Of ik vijgen wilde? Wat een bijzonder aanbod. Zo voelde het voor mij. Vijgen, een vrucht die mij meeneemt naar oude, oosterse verhalen, naar de 13 e eeuwse dichter Rumi, naar zonnige oorden met zeeën en tsjirpende krekels, naar overvloed en weelde. En toen kreeg ik ze: een grote schoendoos vol vijgen. De eenvoud van het gebaar raakte me diep. De eenvoud ook van een zichtbaar geleefde kartonnen doos, die zoveel rijkdom draagt. Het toont iets van het mens-zijn. Hoe je gepokt e

Freedom is in the lesson’s learned. Vrijheid ontstaat op het moment dat je jezelf leert kennen. Door in elke situatie, groot of klein, een blik op jezelf te werpen, leer je om te gaan met wat het leven je brengt. Elke ervaring, hoe uitdagend ook, wordt zo een richtingaanwijzer naar vertrouwen: vertrouwen in jezelf en in het leven. Vrijheid is niet het vermijden van moeilijkheden, maar het bewust aangaan van wat zich aandient. Vaak weet je niet wat de les precies zal zijn, ma

Een quote van keizer Marcus Aurelius. (121 – 180). Fascinerend hoe mensen uit verre vervlogen tijden tot dezelfde conclusies kwamen als mensen uit deze tijd. Hoe persoonlijke groei een natuurlijk gegeven is. Tenminste als je je er aandacht aan wil schenken. Als je wil kijken naar de weg die je aflegt en naar hoe andere mensen hun leven inrichten. Stilstaan bij het leven, de natuur en bij jezelf. Waarnemen, erover nadenken en voelen, om tot zelfkennis te komen en zelfverbeteri

Na enkele sessies Manuele afstemming zit de wasmand helemaal vol. Met handdoeken en hoezen voor de massagetafel. Alles wordt na elke...

Mensen die moeite doen om zichzelf onder de loep te nemen, tijd en geld investeren in zichzelf, durven de focus te brengen naar zichzelf...

Monica, mijn dochter, en ik hadden zo een heerlijk, mooi herfstweekend. Ik was haar met de bus gaan ophalen in Leuven, waar we eerst nog...

Hij staat voor zijn pensioen. Dat brengt hem onrust. Hij heeft zijn hele loopbaan toegewijd gewerkt. Trouw geweest aan zijn werkgever....

In duizend voudige jaren het keren van de innerlijke werelden We praten over jou en over het ons ontgaan We slippen er stilletjes van...

Ze is moe. Al heel lang. De menopauze vraagt om een ander ritme, maar daar kan ze niet aan toegeven gezien de grote omvang van haar job....