‘Ik wil hier helemaal niet zijn’ – en andere eerlijke momenten in begeleiding

Op sessie gaan is soms een heuse opdracht. Je wéét gewoon dat je in de sessies niet aan jezelf kunt ontsnappen. In de buitenwereld zijn er duizend afleidingen. In een sessie niet. Het kan, maar dan ben ik er om je telkens weer terug te brengen naar jezelf en waar het schoentje knelt. Dat leidt soms tot grappige situaties.  Sommige cliënten komen binnen met: “Ik ben moe. Het is warm.” Of: “Ik heb slecht geslapen.” Dan vul ik aan – altijd in afstemming –: “Ik wil hier helemaal niet zijn. Is het uur nog niet om? Hoe lang nog?” En dan lachen we. Want op dat moment voelt de cliënt zich gezien. En ziet hij zijn eigen smoesjes. Die humor doet de weerstand als sneeuw voor de zon smelten. De sessie krijgt weer richting.

De stap zetten naar begeleiding is groot. Er is iets in jou dat weet: de tijd is rijp. Het grijpt je zachtjes, maar beslist bij de kraag. Je schrijft die mail, belt, of boekt online een afspraak. Een stap die moed vraagt. Dan begin je. En dan daagt het je: het inzicht dat je in jezelf krijgt, vraagt steeds meer van je. In de goede zin. Je nieuwsgierigheid is geprikkeld. Maar er is ook angst. Want jezelf beter leren kennen, betekent kiezen voor jezelf. En wie kiest voor zichzelf, neemt verantwoordelijkheid. Dat is spannend. En in het begin ook een opgave. Maar met elke stap connecteer je meer met je kracht. En dat is wonderlijk bijzonder – al is het eigenlijk de meest natuurlijke staat van diep mens zijn. De weg is hobbelig, maar de uitzichten zijn adembenemend. Zet jij de stap naar begeleiding? Je bent heel welkom! Je kan online een afspraak boeken via de boekingsagenda of stuur mij een berichtje.