Zoeken
  • Liesbeth Verboomen

Voor alle getraumatiseerde lieve innerlijke kinderen

We willen zo lief zijn de lieve vrede brengen waar de harten luidkeels schreeuwen en de snikken versmachten in rauw leed We willen zo lief zijn de lieve vrede brengen troost bieden troost met ons kindhart de situatie redden We willen zo lief zijn de eigen tranen wissend nog voor ze de wereld zien het verdriet verkrampend tot een klomp pijn die ergens knel geraakt tussen borst en mond en in de buik pijn veroorzaakt zenuwen die in de ochtend prikken en niet-kunnen-leven leven geven en benauwd de moed bij elkaar rapen want we zijn zo lief we moeten redden wat er te redden valt de chaos bezweren de ouders bewaken de opvoeders bewaren en behoeden We zijn zo lief onze lach brengt troost en stelt gerust onze stille lach niet de luide die klinkt niet We zijn zo lief zo braaf zo attent we strijken onze levenskiemen plat onder een laag zachte boter ranzige verwarring die keiharde chaos kraakt duizend stukken in een innerlijk gebalde vuist die niet eens weet dat ze gebald is niets meer voelen niets meer willen niets meer kunnen Maar wij zijn zo lief voorbij de grens van het kind dat niet kan stralen monddood innerlijk opgesloten maar wel zo lief met zachte glimlach troostend reddend wat niet te redden valt hopeloos verloren in het web van eenzaamheid zo alleen de chaos is hoekig en verwrongen geen doorkomen aan gevangen achter het gordijn van zachte glimlach en lief zijn gespeelde warmte gespeelde troost onschuld wie reikt in godsnaam die wij-zijn-zo-lief de hand? Er is geen plezier te beleven aan melancholie Geen voordeel te halen uit afgeleerde expressie Wij zijn zo lief het was een antwoord uit goedheid uit oprechte inzet En dan breekt de tijd aan dat het niet goed meer is dat lief zijn de innerlijke opsluiting een voorwendsel is geweest De omgeving vraagt om prestaties om bewijzen om er te staan om kunstzinnig te zijn de mooiste zinnen te strelen om uit te blinken om helder te zijn om net iets meer te bieden meer, meer, beter, beter goede cijfers te halen goedkeuring om in een hogere klasse te spelen we zijn zo lief maar spelen allang niet meer de fantasie is te sterk en verjaagt ons uit ons lijf dat volgens hoogontwikkelden dan weer illusie zou zijn, dat lijf wij zijn zo lief wij willen het graag geloven maar zie je dat lijf doet pijn is volgepropt met zoveel verdriet dat een levenlang huilen het niet oplost en ons telkens weer in het alleen zijn terugwerpt wie kan dit verdriet dragen? verdriet van volwassenen dat ons werd toebedeeld als kind geen volwassene die het dragen wil die dapper genoeg is om erbij te blijven en geen afstand te nemen ons niet veroordeelt en klein achterlaat Het lijf kan dan wel illusie zijn het is een aards openbreken of vergaan in stille zwakke vlam het waken zo moe We zijn zo lief en moeten later onszelf redden een verraad al is het niet zo bedoeld wel een verraad hoe dan nog geloven dat er van ons kan gehouden worden? hoe dan? er is te weinig ik in ontplooing kunnen gaan en ook dat zeggen filosofen en mystici is een illusie niemand kan je redden keer naar jezelf toe al is er dan geen ik of enkel een illusoir lichaam toch naar jezelf toekeren zoek het maar uit we zochten het uit en komen verder alvast dat geloven we graag maar er is geen verder het is evenzeer een illusie het lief zijn heeft ons afgesneden van wat de wereld vraagt van wat al die volwassenen eisen vanuit hun illusoir paradijs de druk stijgt de eisen te hoog en de angst van wij zijn zo lief dat we er nooit zullen aan kunnen voldoen Al wat wij willen is een uitgestoken hand die zegt kom maar je mag spelen je mag stralen je mag er zijn je mag rusten je mag uithuilen en snikken en nooit verlaten worden toe, kom maar, in mijn omhelzing ik reik je de hand je mag je schuilplek verlaten ik ben bij je je hoeft niets meer ik zorg voor jou geld is geen probleem het is voorhanden in hopen maak je maar geen zorgen Ik reik je de hand ik neem jouw hand we doen dit samen ik help je de drempel over dwars door de chaos en hoekigheid heen aan jouw kant lijkt het erger maar ik reik jouw de hand je zal zien het is eenvoudig gewoon stappen dwars door de chaos heen die trouwens illusie is vertrouw me het gaat vanzelf ik reik je de hand het is goed je mag de hand vastnemen het mag geen verraad meer je mag echt ik ben met je en omhels je ik breng je op je weg loop maar loop maar reikhals naar waar je ook zijn wil en ga huppel lig speel ren roep schreeuw lach lach luid spring in het water en nog een keer en straal je bent geen last je bent niet bezwarend je bent fonkel en gewoon jij eenvoudig aanwezig al is het een illusie je mag vol illusie zijn echt niets hoeft meer zelfs loslaten niet het is te veel druk altijd die eisen neen, jij bent er je bent er en je mag gaan lopen, springen rennen rusten genieten de illusie is zo echt waarom zou je ze niet volmondig leven? Ik reik je de hand en ik laat je vrij want dat is wat jij zo goed kan vrij en veilig mijn hand is altijd boven jou de zegen verlaat jou nooit nooit ook niet in het rijk der desillusie nooit je mag huilen het is goed huil maar lieverd en ja, je mag boos zijn jullie zijn te lang lief geweest ik ben met je. ik ben met je.

74 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven