Wil jij leren omgaan met ongemak in je leven?

In de media groeit de aandacht voor het omgaan met ongemak.

Dirk Dewachter leert Vlaanderen en Nederland dat we niet elk moment gelukkig moeten zijn.

Het is iets wat mensen bezighoudt. Het voortdurend gelukkig willen zijn. Of bang zijn dat je niet voldoende gelukkig bent in je leven.

De jaren denderen voort en wat haal je aan voldoening en vervulling uit je dagen?

Blijf jij rondlopen met een voortdurend onbehagen ook al bereik je in het materiële wel een en ander? Of vind je dat je voortdurend met tegenslagen wordt geconfronteerd? Ben jij iemand die zegt: ‘Het mag nu wel stoppen met al die pech in mijn leven’? Of ben jij die uitgeputte positivo: de persoon die overal het beste in wil zien en mensen wil aansteken met je enthousiasme terwijl er innerlijk iets wegkwijnt? Wil je leven als in een reclamefilm? Of wil je de zorgen nu wel voor eens en altijd van je afschudden? Of, je hebt als kind al veel doorgemaakt en het wordt tijd dat je vanaf nu een gemakkelijk leven kan leiden?

Er zijn legio voorbeelden van verlangen naar het perfecte, het meest optimale, het meest rimpelloze bestaan. Het bestaat bij anderen, zo denken we. Zeker sinds sociale media uitpuilen van de meest mogelijke fraaie plaatjes vol geslaagde levens.

En dan zeggen die succesvolle mensen erbij: ‘Ik wil alles uit het leven halen.’ Een zinnetje dat je innerlijk systeem behoorlijk onder druk kan zetten. Wat is dat dan, alles uit het leven halen? Je voelt al meteen spijt dat je niet eens weet hoe dat dan zou moeten. Anderen schijnen dat perfect te doorgronden.

Het lijkt alsof je het nooit helemaal goed doet.

Dat is een interessante vaststelling die iedereen wel eens maakt.

Je kan je jaren hard inzetten en er alles aan doen om niet in een voor jou onaantrekkelijke situatie of onvervuld leven te belanden. En na ettelijke jaren, overschouw je plots je handelen, en komt er een groot onbehagen op de voorgrond. Want wat je ook doet, er komt altijd een moment dat je, hoe goed je het ook dacht te doen, het spoor bijster lijkt te zijn. Dat ondanks je inspanningen, er iets toch naar nul herleid wordt. Of met andere woorden je opnieuw aan de start doet belanden.

Dat is natuurlijk niet zo. Welke weg je ook aflegt, er zit veel in. Elke ervaring is de moeite waard, ook al wil je er een aantal nooit (meer) meemaken.

Persoonlijke ontwikkeling is niet voor iedereen. Het is het je open willen stellen voor diepere beweegredenen in jezelf. Het heeft een groot belangrijk doel: de wereld beter maken. Hoe beter je jezelf kent, hoe gemakkelijker het wordt om je in te zetten voor anderen en voor het goede, ook al vraagt dat opoffering.

Omdat je leert om te gaan met jezelf waardoor je verantwoordelijkheid opneemt voor je eigen gedrag en dus stopt met wat er niet goed gaat in je leven bij anderen te leggen, ontstaat er vrede. De ander wordt een bron van leerrijke ervaringen en je gunt anderen het beste.

Soms kan de aandacht die er is voor persoonlijke groei, de softe scene die je vaak ziet op socials, overkomen als iets voor bemiddelde mensen die tijd hebben om zichzelf onder de loep te nemen in luxueuze resorts of in een zee van tijd. Het kan klef overkomen. Het is niet altijd echt of oprecht, het komt erop aan te voelen wat jij nodig hebt.

Gaandeweg je groeiproces zal je merken dat er fases zijn. Dat er ook veel pose mee gemoeid kan zijn en dat authenticiteit een product kan zijn. Als je dat voelt, is het goed om afscheid te nemen en je weg verder te zetten, soms een tijdje op eigen kracht.

Er komt ook steevast een fase waarin je wenst dat je nooit de weg van persoonlijke ontwikkeling was opgegaan omdat je het als moeilijk en onontkoombaar ervaart, en het nieuwe waarin je terecht bent gekomen je niet voldoende bekend is en je jezelf nog niet kan verhouden tot je ware identiteit die steeds meer bloot komt te liggen. Het kan je confronteren met afkeer voor de hele wazige spirituele wereld die garen spint uit de mogelijkheid tot diepe groei als mens. Maar dit is een fase. Het helpt je om tot je kern te komen en je krachtige, heldere zelf te vertrouwen.

Wat met mensen die gruwel meemaken in hun leven, overleven vanuit de vreselijkste omstandigheden? Denk maar aan oorlogen die nu woeden.

In zulke momenten, net als in de momenten die je vanuit je eigen groeiproces als moeilijk hebt ervaren, komt de pure essentie naar voren: het ervaren van menselijkheid, het delen van je mens-zijn, het ergste leed, het diepste verdriet en te voelen dat iemand daar in nabij kan zijn.

Hoe meer wij ons ontwikkelen als mens, hoe meer kans er is dat we die menselijkheid kunnen en durven delen. Hoe meer kans ook op vrede want zijn oorlogen geen uitvergrotingen van wat we als individu al niet kunnen of willen beheersen: onze verantwoordelijkheid matuur oppakken en jezelf en de ander daardoor vrijheid te bieden en het geluk te mogen leven. Een uitnodiging om in beweging te komen: Misschien heb je het gevoel dat je niet weet waar te beginnen. Of misschien ben je al een tijdje op weg, maar voelt het alsof je vastzit. Dat is precies het moment om de eerste stap te zetten. Stel jezelf eens deze vragen:

• Wat zou er gebeuren als je ongemak niet langer zou vermijden, maar zou omarmen?

• Wat betekent "alles uit het leven halen" voor jou?

• Hoe zou je leven eruitzien als je jezelf toestaat om echt te voelen wat er is?
  

Je hoeft dit niet alleen te doen. Soms is het juist in de ontmoeting met een ander dat je de ruimte vindt om te groeien. Om jezelf te leren kennen. Om te ontdekken wat jij nodig hebt. Boek een intakegesprek:

Als deze woorden je raken, als je je herkent in deze zoektocht, dan nodig ik je uit om een intakegesprek te boeken. Samen kunnen we verkennen wat jij nodig hebt om je eigen ontwikkelingsweg te verdiepen. Of je nu net begint of al een tijdje onderweg bent, ik sta klaar om je te begeleiden. Een intakegesprek boek je hier Welkom!